شیعه به عنوان یک جریان برخاسته از متن دیانت اسلامی، دچار انشعابهای بسیاری گردیده و گفتگوهای بسیاری را در بین فرقههای درون شیعهای پدید آورده و تندیها و عتابهایی را نسبت به یکدیگر تجویز کرده است. تاریخ تشیع داستانهای فراوانی از این گفت و شنودهای نامهربانانه و گاه ستیزه جویانه را در خاطر خویش به یادگار دارد و پیدایی گروههای بسیاری را که هر یک مدعی راه اصلی یا اصلیترین راه اسلامند نشان میدهد.. کتاب حاضر در پی پاسخ به این پرسش است که چرا و چگونه مسلمانان بویژه شیعیان در دوره حضور امامان فرقه فرقه شدند. بر جلد این اثر آمده است: ظهور، گسترش و تمایز اندیشههای هر یک از فرق اسلامی علاوه بر اسباب ویژه معلول عوامل مشترکی است که در یک فرایند تدریجی و متأثر از یکدیگر به وقوع پیوستهاند. شناخت اجمالی اندیشههای هر یک از فرق اسلامی را هر چند میتوان با آگاهی از بسترها و عوامل تاریخی و فکری ویژه آن فرقه به دست آورد، اما آگاهی دقیق و جامع آنگاه میسر است که زمینهها و عوامل عام و مشترکی که در پیدایش تمام فرقهها سهیم است مورد بررسی قرار گیرند. رسالت اصلی این نوشتار پاسخگویی به یکدسته از پرسشهایی است که در نهایت چگونگی پراکندگی آن در میان گروههای مختلف و نیز نوع نگرش و تعامل آنها با یکدیگر را نشان میدهد.