کتاب «معرفی و نقد منابع عاشورا»، نوشته حجت الاسلام و المسلمین سیدعبدالله حسینی بوده و چنانکه از عنوان آن پیداست به بررسی منابع حادثه عاشورا میپردازد.این اثر برگزیده کنگره دین پژوهان است.این کتاب در هشت فصل تنظیم شده است.
در فصل اول کتاب با عنوان «نگاهی به منابع عاشورا»، به مباحثی نظیر سیر مقتل نگاری و شیوه های مختلف تاریخ نگاری ها پرداخته می شود. «گزارشهای تاریخی»، عنوان فصل دوم این کتاب بوده و در این فصل به گزارش ابومخنف از واقعه کربلا پرداخته شده و کتابهایی که روایت او را آوردهاند معرفی و بررسی میشود. دو روایت دیگر غیر از ابومخنف نیز به همین شکل تحلیل شده است
فصل سوم به گزارشهای رجالی اختصاص دارد که در آن به روایات محمد بن سعد پرداخته میشود. در فصل چهارم هم که به بررسی گزارش های جعلی اختصاص دارد، روایات غیر واقعی از واقعه عاشورا بازگو شده و مقایساتی در این باب صورت می پذیرد.
در فصل پنجم این کتاب گزارش های داستانی از حادثه عاشورا مورد بازبینی قرار می گیرد. در این فصل گزارش های افرادی مانند ابن اعثم کوفی، خوارزمی، ابومخنف و سید بن طاووس به بحث گذاشته می شود.
گزارشهای تخیّلی در فصل ششم کتاب مورد ارزیابی قرار می گیرند. گزارش های جامع نیز در فصل هفتم مورد بررسی قرار می گیرند. در این قسمت به کتاب هایی مانند بحارالانوار، العوالم للحسنین، ناسخ التواریخ و نفس المهموم اشاره شده است. علل و انگیزه های تحریف عاشورا هم از جمله مباحث مهم و کاربردی است که در فصل آخر این کتاب به آن پرداخته شده است. در این فصل انگیزه های سیاسی، اعتقادی، فکری، اجتماعی و فرهنگی به عنوان منشأ برای این تحریفات مورد بررسی قرار گرفته است.
در این کتاب در مجموع مؤلف با نگاهی نو و انتقادی به روایات واقعه عاشورا، به ریشههای نقل هر خبر در منابع پرداخته و با یکدیگر مقایسه کرده است. کتاب «معرفی و نقد منابع عاشورا» ۳۶۳ صفحه دارد.