انتشار کتاب «مواجهه امامان شیعه (علیهم السلام)  با اباحه گری»


کتاب «مواجهه امامان شیعه (علیهم السلام)  با اباحه گری» منتشر شد
کتاب «مواجهه امامان شیعه (علیهم السلام)  با اباحه گری» اثر حجت الاسلام و المسلمین دکتر یدالله حاجی‌زاده به همت پژوهشکده تاریخ و سیره اهل بیت (علیهم السلام) پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی به زیور طبع آراسته شد.
کتاب «مواجهه امامان شیعه (علیهم السلام)  با اباحه گری» با هدف معرفی جریان‌های انحرافی و اباحه‌گر و دور شدن از آموزه¬های اصیل اسلامی و بیان نوع مواجهه ائمه (ع) با آنان به رشته تحریر در آمده است.
در طول تاریخ شاهد جریان‌های زیادی هستیم که منحرف شده و از آموزه‌های اصیل اسلامی دور افتاده‌اند. اهل اباحه یکی از این جریان‌های انحرافی است که با گمانه‌هایی خاص همانند «وقتی امام را شناختی، هر کاری که بخواهی می توانی انجام دهی!» و با کج‌فهمی و برداشت‌ها و تاویلات نادرست از برخی از مفاهیم اسلامی، به حدود و ضوابط شرعی بی‌اعتنا شده‌اند و تصور کرده‌اند، به طور کلی تکلیف از دوش آنان برداشته شده است. مهم‌ترین اباحیان عصر ائمه(ع)-که این نوشتار در صدد معرفی آنان و بیان نوع مواجهه ائمه(ع) با ایشان است- مرجئه و غالیان هستند. علاوه بر اینان بنی امیه، خرمیه، زنادقه، اسماعیلیه و برخی دیگر از کسانی که ظاهراً در جرگه مسلمانان بوده‌اند، در دام این انحراف افتاده‌اند. این افراد و گروهها با اباحه‌گری‌های خویش خسارات جبران ناپذیری به فرهنگ و در مرحله بعد به تمدن اصیل اسلامی وارد کرده‌اند.
امامان شیعه(ع) که یکی از بزرگ‌ترین وظایف خویش را مقابله با انحرافات و کج‌روی‌ها می‌دانستند، به مقابله با اهل‌اباحه پرداخته‌اند و با گمانه‌های آنان مبارزه کرده و تلاش کرده‌اند در سیره خویش، نادرستی راه و روش اهل‌اباحه را برای شیعیان و غیر شیعیان بیان کنند. رد گمانه‌ی «سقوط تکلیف با معرفت امام»، مخالفت با گمانه‌ی کافی‌بودن دوست‌داری اهل‌بیت(ع)، رد گمانه‌ی نجات ‌بخشی انتساب به اهل بیت(ع)، نهی از بی‌توجهی به فرامین الهی با برداشت نادرست از شفاعت، رد تأویل‌های بی‌پایه احکام و حدود الهی، نهی شیعیان از هم‌نشینی با اهل اباحه و لعن و برائت از ایشان، از مهم‌ترین شیوه‌های برخورد امامان(ع) با شیعیان یا منتسبان به شیعه بوده که به اباحه‌گری افتاده بودند. در مواجهه با مرجئه نیز- که ایمان حقیقی را صرفاً یک اعتقاد درونی و نهایتاً اقرار زبانی می‌دانستند و معتقد بودند گناهانی چون زنا، سرقت، قتل، شراب‌خواری، ترک نماز، زکات و روزه هیچ تأثیر زیان‌آوری بر ایمان ندارند- بر همراهی ایمان و عمل تاکید کرده‌اند و میان ایمان و اسلام تفاوت گذاشته‌اند. همچنین ائمه با گمانه‌های جبریه، زنادقه و دیگرانی که با اباحه‌گری افتاده بودند مقابله کرده و تنها پایبندی به وظایف شرعی تا پایان عمر را موجب نجات و سعادتمندی شمرده‌اند؛ همان سیره¬ای که خود نیز تا پایان عمرشان بر آن بوده‌اند.

 
منبع:پژوهشکده تاریخ و سیره اهل بیت (علیهم السلام)

تاریخ خبر: 1400/12/11 چهارشنبه
تعداد بازدید کل: 86 تعداد بازدید امروز: 1
 
امتیاز دهی
 
 

نسخه قابل چاپ

پربازدید‌ترین مطالب

مطالب مرتبط

پربازدید‌ترین مطالب

مطالب مرتبط
[Control]
تعداد بازديد اين صفحه: 87

آدرس: قم - میدان شهدا - خیابان معلم   پژوهشکده تاریخ و سبره اهل بیت (علیه السلام)
تلفن: 371160 - 025  داخلی 1305
ایمیل: history@isca.ac.ir

ایتا
پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی
خانه | بازگشت | حريم خصوصي كاربران |
Guest (PortalGuest)

پ‍ژوهشكده تاريخ و سيره اهل بيت عليه‌السلام-پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامي
مجری سایت : شرکت سیگما