سیره در ابتدا به سیره نظامی پیامبر گفته می‌شد، بعد تعمیم یافت. در کتاب‌های چهارگانه شیعه سیره نظامی معصومان گسترده مطرح نشده و مطالبی در کتاب جهاد آمده است. شیخ صدوق در کتاب من لایحضره الفقیه اساسا کتاب جهاد ندارد. فصل اول این کتاب درباره آداب جهاد است. در آغاز قانون اساسی مدینه در تعامل مسلمانان با دیگر ساکنان مدینه مطرح شده که بخش‌هایی از آن در کتب اربعه آمده است. دستورات و توصیه‌های رسول خدا9 و امیر مؤمنان7 درباره جهاد گزارش شده است. همچنین بیان شده که هدف اصلی جهاد در اسلام اعلای کلمه الله است. برخی شعارهای مسلمانان در جنگ‌های مختلف گزارش شده است. همچنین نکاتی درباره برده داری در اسلام آمده که اسلام تشویق به آزادی برده داشته و در سیره معصومان دیده نشده که برده‌ای فروخته باشند بلکه آن بزرگواران بعد از تربیت افراد، آنها را آزاد می‌کردند.
فصل دوم درباره سیره نظامی رسول خداست. مطالبی درباره جنگ بدر، احد و مقاومت علی7 در دفاع از پیامبر9 و نکاتی از جنگ خیبر و جریان فدک و برخی جنگ‌ها، آمده است. در فصل سوم سیره امیرالمؤمنین7 در نبرد بغات مطرح شده است. جنگ حضرت با ناکثین (اصحاب جمل)، قاسطین (معاویه) و مارقین (خوارج) و عفو ایشان به عنوان الگو مطرح گردیده به گونه‌ای که فقهای شیعه و سنی معترف‌اند سیره امام علی7 مبنای مبارزه با یاغیان داخلی است.
فصل چهارم جهاد امام حسین7 با یزید حاکم ستمگر وقت است. اخبار محدودی که درباره حضرت در کتب اربعه وجود دارد آمده. از جمله خبری درباره مختار. در پایان نبرد با محارب مطرح شده و لزوم حفظ امنیت اجتماعی و دفاع شخصی و حتی تشویق به دفاع مدنی و جلوگیری از سیل و آتش سوزی و اهمیت آن، بحث شده است.