زناشوئی در سیره معصومان علیهم السلام، محمدسعید نجاتی، سال نشر ۱۴۰۴

 این پژوهش، یک اثر میان رشته‌ای با بهره‌گیری از دانش‌های تاریخ، سیره، فقه و حدیث است که تلاش داشته، ‏سیره معصومان علیهم السلام را در پرداختن به نیازهای جنسی تبیین کند و ضمن پذیرفتن و مسلم ‏دانستن مسئله تعفف و راهکارهای خود نگهداری جنسی، به تمتع و بهره‌مندی جنسی در سیره آن بزرگواران ‏پرداخته است. با توجه به الگوی اسلامی بهره‌مندی از روابط جنسی سالم و لذت‌بخش می‌توان دریافت، دستورات فراوانی از اهل‌بیت علیهم‌السلام درزمینه مسائل جنسی وجود دارد که باید به زبان امروزی برای مخاطبان وسیع آن بیان شود. برای این منظور ابتدا جایگاه این غریزه با تبیینی جدید در نگاه معصومان ارائه می‌شود و سپس به چگونگی بهره‌‏مندی جنسی در سیره آن بزرگواران در چارچوب‌های ازدواج دائم و موقت و بهره‌مندی از کنیز پرداخته و در ‏فصل پایانی به شیوه‌های بهره‌مندی در سیره آن بزرگواران پرداخته شده است. در کنار این مباحث، نویسنده نیم نگاهی نیز به عصری‌سازی مباحث مطروحه و پاسخ به مهمترین شبهات مربوط به موضوع کتاب داشته است.

این کتاب به بعد ایجابی توجه به غریزه جنسی در سیره معصومان پرداخته و در تلاش است تا  نگاهی جدید به جایگاه غریزه جنسی در نگاه معصومان و کمیت و کیفیت بهره مندی آنان ،با رویکردی عصری و قابل پیروی در امروز ارائه دهد.

در این پژوهش ما به دنبال پاسخ به این سؤال هستیم که غریزه جنسی در سیره معصومان چه جایگاهی داشته و چقدر و چندگونه و چگونه از آن بهره‌مندی می‌شدند؟

 برای پاسخ به این پرسش ضمن بررسی گزارش‌های مربوط به زندگی معصومان در روایات منقول از آنان و گزارش‌های تاریخی نقل‌شده از آنان در منابع مختلف و راستی آزمایی این گزارش‌ها بر اساس محکمات آیات قرآن و اصول کلی حاکم بر روایات پیامبر اکرم و اهل‌بیت، در سه رویکرد نگاه کلی معصومان به غریزه جنسی؛ کمیت بهره‌مندی معصومان از غریزه جنسی بر اساس ملاک شریک جنسی و نوع ارتباط (همسر یا کنیز، تک‌همسری و چندهمسری و ازدواج موقت) و کیفیت بهره‌مندی جنسی (که غالباً از کلام و سیره قولی آنان قابل دستیابی است) به پاسخ این مسئله بپردازند.