واقعه حرّه که در سال ۶۳ هجری در شهر مدینه رخ داد از دیرباز محل گفتگوهای بسیاری واقع شده است؛ اینکه چرا این رخداد پدید آمد، چگونه شکل یافت و چه پیامدهایی به دنبال داشت و اساساً انگیزه اصلی معترضان علیه دستگاه خلافت یزید چه بود؟ نطریههای اسلامخواهی یا دینداری، رقابتهای قبیلهای و نیز چالشهای سیاسی تاکنون به عنوان محور تحلیل آن مطرح گردیده است اما در این پژوهش بر اساس نظریه «فاصله انتظار و دست یافت» و با محوریت شهر ـ ملیت یا مدینه محوری به شناسایی و ارزیابی واقعه روی داده است و به همین سبب عنوان تقابل ارزشهای دینی و سنتهای جاهلی را با خود همراه کرده است در این نگره امکان تبیین علت عدم همراهی دستهای از بزرگان اسلامی از جمله امام سجاد7 با معترضان به خوبی فراهم شده است.